CTP, özellikle özel sektör çalışanlarının alım gücünün sistemli biçimde aşındırıldığına dikkat çekerek ücret politikalarına ilişkin yazılı bir açıklama yaptı. Açıklamada, hayat pahalılığı karşısında korunmayan ve her seferinde açıklanan hayat pahalılığı oranından daha düşük artırılan ücretlerin, açıklandığı anda fiili bir kayıp anlamına geldiği vurgulandı.
CTP açıklamasında, ülkede çalışanların, emeklilerin ve asgari ücretlilerin alım gücünün her geçen gün eridiği ifade edilerek, “Hayat pahalılığı karşısında korunmayan ve her seferinde açıklanan hayat pahalılığı oranından daha az artış verilen her ücret, açıklandığı anda fiilen bir kayıp anlamına gelmektedir” denildi.
Kamu çalışanlarına yapılan artış ile asgari ücretliye dayatılan artış arasındaki farka işaret edilen açıklamada, “Kamu çalışanları için yüzde 21,66 oranında maaş artışı yapılırken, asgari ücretliye yüzde 18,39 artış dayatılması kabul edilemez. Bu tablo, kimin gözden çıkarıldığını net biçimde göstermektedir” ifadeleri kullanıldı. Açıklamada, dar gelirli emekçilerin hükümetin vicdanında görmezden gelindiği vurgulandı.
CTP, asgari ücret masasında bir önceki artışta emekçiden kesilen hakkın bu dönemde de hükümet tarafından kesildiğini belirterek, sorunun yalnızca oranlardan ibaret olmadığını kaydetti. “Mesele yalnızca yüzdelik oranlar değildir. Mesele siyasi tercihlerdir. Mesele sosyal devletin yok edilmesidir” denildi.
Artan gıda fiyatları, fahiş kiralar, eğitim, sağlık, ulaşım ve elektrik giderleri karşısında asgari ücretle geçinmenin artık mümkün olmadığı belirtilerek, “Alım gücü korunmayan bir ücret artışı, gerçek bir artış değil; yoksullaşmanın devamıdır. Bu hatadan derhal dönülmelidir” ifadelerine yer verildi.
CTP açıklamasında, asgari ücretliye hakkı verilmediği gibi küçük ve orta ölçekli işletmelerin, esnafın ve üreticinin de yeterli destek ve hibeler doğru şekilde kurgulanmadığı için zor duruma sokulduğu ifade edildi. Bunun ekonominin tüm dengelerini olumsuz etkilediği kaydedildi.
Açıklamanın sonunda, asgari ücretin yalnızca hayatta kalmaya değil, insan onuruna yaraşır bir yaşam sürmeye yetmesi gerektiği vurgulandı. “Emekçinin alım gücü korunmadan ne ekonomik istikrar sağlanabilir ne de toplumsal huzur mümkündür” denildi.
“Asgari ücretin hayat pahalılığı karşısında ezdirilmesine, çalışanların alım gücünün her düzenlemede biraz daha düşürülmesine sessiz kalmayacağız. Bu mücadele, rakamların değil; yaşamın mücadelesidir.”